Elia was een man die meteen gehoorzaam was in elk klein ding dat de Heer tegen hem zei. God zei hem op een dag om te gaan schuilen bij de beek Krith – en hij ging meteen (1 Koningen 17:3). Daar brachten de raven hem brood en vlees en dronk hij van de beek (vers 6). Om 8 uur elke morgen, bracht een raaf hem iets te eten. En opnieuw om 5 uur ’s avonds, bracht een andere raaf hem iets te eten. Deze raven brachten hem vlees. Als de raven hem groenten hadden gebracht, zou dat op zich al een wonder geweest zijn, maar een raaf die vlees brengt (waar hij zelf dol op is) is een nog groter wonder. Dat is de manier waarop God Elia voorzag in wat hij nodig had. Maar geleidelijk na een paar dagen, begon Elia afhankelijk te raken van de raven en niet van God!

Veel dienstknechten van de Heer starten vol vertrouwen in de Heer voor wat betreft hun financiële noden. Maar na enkele jaren, vertrouwen ze niet langer meer op de Heer, maar op enkele raven – mensen die hen regelmatig geld sturen ter ondersteuning! Dat is precies wat er gebeurde met Elia. Dus wat deed de Heer? Hij stopte met het sturen van de raven. God wilde Elias afhankelijkheid van de raven van hem afschudden en hem leren om opnieuw op de Heer te vertrouwen. Dus dank de Heer als de raven stoppen te komen – als de toegezegde ondersteuning niet komt. Dan leer je opnieuw om op de Heer te vertrouwen voor al je noden. Ik ben door dergelijke ervaringen heen gegaan. Ik dank God voor al de keren dat Hij mijn ogen heeft laten afwenden van de raven naar Hem toe. Hij Die het vee op wel duizend heuvels bezit en Die heeft gezegd dat Hij zal voorzien in al mijn noden volgens Zijn rijkdom en glorie door Jezus Christus.

De Heer veranderde vervolgens Zijn methode en vertelde Elia dat hij naar Zarfath moest gaan. Zarfath was buiten Israël. Elia heeft zich misschien wel voorgesteld dat een rijke zakenman daar wel voor hem zou zorgen. Maar toen hij aankwam in Zarfath vond hij daar geen rijke zakenman, maar een arme weduwe die op het punt stond haar laatste maaltijd te eten! En de Heer zei tegen Elia, “Zij zal je ondersteunen!” Gods wegen zijn werkelijk bijzonder. God doet zulke dinge omdat Hij een jaloers God is. Hij wil dat we op Hem vertrouwen en niet op raven of op rijke zakenmensen. Hij zal een zwak persoon gebruiken van wie jij wel het laatste zou verwachten dat die in staat zou zijn om jou te helpen, om die vervolgens te gebruiken, zodat geen vlees*1 zich glorie zal verwerven in Zijn aanwezigheid.

De weduwe zei, “We zouden juist ons laatste maal opeten en sterven.” Elia zei tegen haar: “Wees niet bevreesd! Ga, doe overeenkomstig uw woord, maar maak er eerst voor mij een kleine koek van en breng die bij mij. Maak daarna voor u en voor uw zoon iets klaar. Want zo zegt de HEERE, de God van Israël: Het meel in de pot zal niet opraken en in de kruik zal het aan olie niet ontbreken tot op de dag dat de HEERE regen op de aardbodem geven zal” (1 Koningen 17:13,14). En het meel in de pot en de olie in de kruik raakten niet op.

Er zijn vele predikers vandaag de dag die dit voorval gebruiken om aan arme mensen te leren om hen geld te geven. Maar dat is een compleet verkeerde interpretatie van dit voorval. Om te beginnen, de meeste van deze predikers vandaag de dag zijn geen profeten zoals Elia. Ten tweede, de meeste predikers vandaag de dag zijn liefhebbers van geld, niet zoals Elia. Alleen deze twee feiten zetten Elia al meteen in een heel andere rangorde ten opzichte van de meeste van de predikers van vandaag die misbruik maken van de armen. En verder vroeg Elia aan deze arme weduwe slechts een eenvoudige maaltijd om te overleven in een tijd van hongersnood; en hij at hetzelfde voedsel als deze vrouw en haar zoon aten. De predikers van vandaag vragen niet om geld om te overleven, maar om hun riante levensstijl te bekostigen. Er is een veelvoud van valse profeten om ons heen vandaag de dag. Helaas echter, omdat de meeste mensen van God niet het onderscheid kunnen maken tussen een ware profeet en een valse profeet, worden zij misleid.

*1 Geen mens zich glorie zal toe eigenen dat God toebehoort.