In Haggai1:7-8 spoort Haggai de mensen aan het gebouw te voltooien. Het fundament was vele jaren eerder gelegd. Maar ze waren daar gestopt.

Jezus vertelde in een gelijkenis over een man die alleen een fundament gelegd had en vervolgens het gebouw niet heeft voltooid (Lukas 14:28-30). Die gelijkenis komt voor in het midden van een sectie over het zijn van Zijn discipel. Wat Jezus impliceert was dat evangelisatie zonder leerlingen te maken was als het leggen van een fundament en het niet afbouwen van het gebouw. Is een fundament noodzakelijk? Ja, dat is absoluut noodzakelijk. Dat is het eerste werk dat moet worden gedaan bij het bouwen van een huis. Is evangelisatie nodig? Zeker. Ook dat is het eerste werk dat gedaan moet worden. Maar als je alleen maar evangeliseert en geen discipelen maakt, dan is dat verspilde moeite - zo nutteloos als een fundering zonder een gebouw.

Hebreeën 6:1-3 waarschuwt ons voor zulke dwaasheid: "Laten we niet opnieuw het fundament leggen van bekering, geloof, de waterdoop, de doop in de Heilige Geest en het onderwijs over de opstanding en het laatste oordeel." Dat alles is gewoon het fundament. De schrijver zegt dat we vanaf dat punt moeten streven naar de perfectie - dat is het bouwen van het huis. Nadat we mensen tot Christus bekeerd hebben door evangelisatie, moeten wij van die bekeerlingen, discipelen van Jezus maken die Hem tot in de perfectie willen volgen.

Dus is de boodschap van Haggai er niet een over het leggen van het fundament. Het gaat over de perfectie - het bouwen van het gebouw, het Lichaam van Christus. Wat is het verschil tussen een gemeente en het huis van God? Als je 50.000 stenen uit een steengroeve uithouwt en je breng ze naar de bouwplaats, dan is dat evangelisatie. Deze stenen symboliseren de mensen die wedergeboren zijn. Maar ze zijn zo nog geen gebouw. Ze zijn gewoon een stapel stenen. Dat is wat de meeste evangelische gemeenten vandaag de dag zijn. Deze stenen nu moeten worden opgebouwd, en naast elkaar worden geplaatst, om zo een ​​uitdrukking van het Lichaam van Christus te zijn. Dat is het moeilijke deel - om ze samen op te bouwen in het huis van God.

Veel kerken vandaag de dag zijn gemeenten, waar één man (de voorganger), als een wachter ervoor moet zorgen dat niemand van zijn "stenen" steelt. Als een van zijn "stenen" op een dag besluit om naar een andere kerk te gaan, waar hij meer geestelijke hulp kan ontvangen, dan zal de wachter klagen dat anderen "zijn stenen" stelen! Maar als hij die steen had ingebouwd in een gebouw, zou het voor iedereen onmogelijk zijn geweest om het te stelen. Als je het Lichaam van Christus bouwt, dan hoef je jezelf geen zorgen te maken dat anderen van uw leden stelen. Wanneer stenen bij elkaar worden gebouwd en in cement worden gezet, met stenen boven op hen, onder hen, en links en rechts er van, wie kan ze dan nog stelen?

Ik heb sinds 1975 een kerk in Bangalore geleid, maar ik heb nooit geklaagd dat iemand mensen gestolen had van onze kerk. Degenen die samen in ons midden worden gebouwd tot een lichaam kunnen niet worden gestolen. Dus laten we Gods huis bouwen en niet alleen door een ​fundament neer te leggen om daarop vervolgens stenen te gaan opstapelen.

Let op de sterke berisping die de Heer geeft in 1:9-11. Er is een grote behoefte in onze kerken aan predikers die weten hoe ze een woord van berisping in liefde moeten spreken. Er is tegenwoordig volop prediking, maar heel weinig berisping en correctie. Wanneer God continue nederlagen of falen in je leven toestaat, dan moet je stoppen en luisteren naar wat Hij probeert te vertellen. Stel jezelf de vraag: "Waarom ontbreekt de vrucht van de Geest in mijn leven? Waarom is mijn gezinsleven een puinhoop? Waarom valt er geen regen uit de hemel? Waarom is er een droogte in mijn leven?” (1:9-11). Het kan zijn omdat je meer bezorgt bent over aardse zaken en je bankrekening dan over je wandel met de Heer!

Toen Zerubbabel en de hogepriester Jozua deze profetie hoorden, reageerden ze onmiddellijk op de boodschap van Haggai en zeiden: "We zullen meteen starten met de bouw van Gods huis." Of symbolisch, "We zullen voortaan niet deelnemen aan enkel evangelisatie. We zullen ook leerlingen maken. We zullen het Lichaam van Christus bouwen en niet een een-mans-gemeente bouwen". De kerk is te vergelijken met een functionerend lichaam – en niet met een stapel lichaamsdelen, zoals die gevonden kunnen worden in de anatomie laboratoria - waar ze vele handen, benen, ogen en oren rond hebben liggen, maar die geen van allen met elkaar verbonden zijn door leven. En dus kunnen ze niet samen functioneren. Veel kerken zijn tegenwoordig precies zo.